Narkopedia - Wkład użytkownika [pl]

Opium

2020-12-04T09:17:00Z

Halnymocny: /* Zastosowanie rekreacyjne */

{{:Metka:{{PAGENAME}}}}


=== Wikipedia ===

Na polskiej Wikipedii substancji poświęcona jest strona: https://pl.wikipedia.org/wiki/opium

== Informacje ogólne ==

=== Opracowania naukowe ===

=== Autorskie zdjęcia i filmy związane z substancją ===

== Otrzymywanie / pozyskiwanie ==
Opium powstaje przy użyciu specjalnej metody, którą jako pierwszy w historii dokładnie opisał grecki lekarz Dioskurides ( I w. n.e): „Ci, którzy chcą uzyskać sok, powinni po osuszeniu rosy ostrożnie naciąć gwiazdeczkę nożem, ale tak, by nie wszedł on do środka, a torebkę naciąć płytko pionowo po bokach, po czym wypływającą łzę wprowadzić palcem do naczynia i po niedługim czasie czynność powtórzyć, bo sok jest bardzo gęsty i następnego dnia znów się tam znajdzie. Następnie należy go ugnieść w starym moździerzu, uformować pigułki i przechowywać”. By opium nadawało się do palenia powstałą masę podgrzewa się, ugniata, ostrożnie przypieka, zalewa wodą i po pewnym czasie sączy. Przesącz następnie zagęszcza się i rozlewa się do małych glinianych garnuszków i poddaje fermentacji trwającej kilka miesięcy. W tym okresie usunięte zostają resztki roślinne. Podczas tego procesu następują też istotne zmiany chemiczne. Oczyszczone opium jest plastyczną i aromatyczną masą.

== Zastosowanie ==

=== Zastosowanie medyczne ===
Opium należy do najstarszych znanych człowiekowi substancji leczniczych. Już w starożytności stosowano opium jako środek na bóle i zawroty głowy, głuchotę, apopleksje, utratę wzroku, astmę, kaszel choroby kobiece, dolegliwości żołądkowe, biegunkę. Było używane także jako środek przeciwbólowy i nasenny, przy chorobach uszu, stawów i artretyzmie.Jego stosowanie zalecali Galen i Paracelsus. Przełom w zastosowaniu medycznym tego środka nastąpił w XIX wieku, gdy udało się wyodrębnić z niego alkaloidy składowe; morfinę, kodeinę, tebainę, papawerynę itp. Obecnie to one znajdują zastosowanie medyczne.

''autor IvoPartizan''

=== Zastosowanie rekreacyjne ===
Ze względu na obecność morfiny i kodeiny opium ma znaczny potencjał rekreacyjny. W opium występuje wiele alkaloidów które nie są psychoaktywne same w sobie, lecz wzmacniają i wydłużają działanie morfiny oraz kodeiny. Opium występuje w postaci nalewki, zwartej grudki, oraz grudki do palenia. Po spożyciu występuje sedacja większa niż w przypadku czystej morfiny, oraz euforia i błogostan. Jest to spowodowane depresyjnym działaniem na układ nerwowy. Opium powoduje silne uzależnienie psychiczne i fizyczne.

=== Inne zastosowania ===

== Sposoby przyjmowania, dawkowanie i zagrożenia ==

== Funkcjonowanie na rynku lub w podziemiu ==

== Chemia i farmakologia substancji ==

== Uzależnienie i sposoby jego leczenia ==

{{info|Hyperreal posiada spis placówek pomocy uzależnionym: https://hyperreal.info/help|alert-info}}

== Status prawny w poszczególnych krajach ==

=== Polska ===

{{info|Na forum hyperreala mamy dział poruszający prawne kwestie użytkowania narkotyków: https://hyperreal.info/talk/prawo.html|alert-info}}

== Obecność substancji / rośliny w dziełach kultury i dyskursie społecznym ==
Za opium uważa się surowe białe mleczko, które wypływa po nacięciu nierozerwanej główki maku lekarskiego(Papaver somniferum). Sok szybko zmienia barwę na czerwonobrunatną, tężeje i gęstnieje na powietrzu. Tworzy lepką i gumowatą masę o ostrym zapachu, która z czasem twardnieje. Z jednego hektara zasiewów otrzymuje się ok. 9 kg surowego opium. Najstarsze dane pochodzą z Mezopotamii gdzie już ok. 3500 lat p.n.e Sumerowie uzyskiwali sok maku z naciętych makówek. Dowody znajomości opium oraz jego właściwości przetrwały na odkopanych na terenie dzisiejszego Iraku glinianych tabliczkach pochodzących z przed ponad pięciu tysięcy lat. Znane ono było też Asyryjczykom czego świadectwem jest wyobrażenie czczonej także przez Babilończyków asyryjskiej bogini Nisaby z wyrastającymi z jej ramion makówkami. Pierwsze zapisy dotyczące opium pochodzą z VI w. p.n.e. Nie brak również wzmianek o tym specyfiku zawartych w Bilblii. W egipskim papirusie Ebersa (ok. 1500 lat p.n.e) opium występuje pod nazwą seter-seref. Wedle mitów, przyrządzania opium miał w Egipcie uczyć zwykłych śmiertelników bóg Toth, występujący potem pod imieniem Hermesa Trismegistosa, boga wtajemniczeń i nauk tajemnych. W grobowcu faraonów z XVIII dynastii odkryto maść z zawartością morfiny będącej jednym ze składników opium. Źródła pisane wskazują na stosowanie opium w Egipcie w okresie wpływów grecko-rzymskich (od IV w. p.n.e). W literaturze greckiej wzmianki na temat opium zamieścili Hezjod (VIII w. p.n.e) i Homer (VIII w. p.n.e) w Odysei. Prawdopodobnie homerycki nepenthes był właśnie sokiem makowym, opium, rodzajem wywaru zawierającego alkaloidy opiumowe. W antycznej Grecji używano opium w celach kultowych podczas fumigacji świątynnych i wyroczni, ofiarowywano bogom i przyjmowano jako środek odurzający podczas misteriów. Nie brak również dowodów na używanie opium do celów sakralnych na Krecie i Peloponezie w epoce kultury minojskiej i późnomykeńskiej. Ośrodkiem antycznej kultury produkcji opium był Cypr.

O leczniczych właściwościach opium wiedzieli starożytni lekarze – Hipokrates, Heraklides, Teofrast z Erezos, Teokryt, Atenaios, Diagoras, Diokles i Andreas z Karystos a także botanik Pliniusz Starszy zalecając stosowanie go na różnego rodzaju bóle. Z kolei Dioskurides z Anazarbos opisał diacodon, podstawowy syrop uzyskiwany z maku. Wszyscy wymienieni znali lecznicze oraz toksyczne działanie opium i skutki jakie powoduje. W Italii o roślinie tej wzmiankuje Wergiliusz a także Owidiusz w Metamorfozach. Zapisy historyczne stosowania opium w Indiach przypadają na VII w. n.e. a w Chinach na okres średniowieczna.

W starożytnej Europie opium było kojarzone ze snem, letargiem, odurzeniem, obojętnością oraz nieświadomością. Dobrze znane było jego nasenne i odurzające działanie jak i niebezpieczeństwa z tym związane. W V w. p.n.e Diagoras z Meles a dwa wieki później Erazistaratos z Chios zalecali unikanie stosowania opium w lecznictwie. Na niebezpieczeństwa związane z opium wskazywał również Galen w swoim dziele Medicorum opera quae extant. Twierdził on mianowicie, iż „opium jest najsilniejszym z narkotyków, który paraliżuje zmysły i przyprawia o sen śmiertelny”. Jednakowoż zalecał stosowanie opium na m.in. bóle i zawroty głowy, epilepsje, astmę, kolki, gorączkę, obrzęki, trąd, melancholie i kobiece dolegliwości.

Opium wywołuje senność i oszołomienie a tym samym łączy rzeczywistość żywych ze światem sacrum. Odgrywało główną rolę w zabiegach wróżebnych, przypisywano mu zdolność sprowadzania stanów profetycznych, było powszechne we wszelkiego rodzaju wyroczniach. Podczas dionizyjskich rytuałów i misteriów opium dodawano do wina. Starożytna mentalność, z uwagi na wprowadzenie opium do symboliczno-rytualnej sfery sacrum, do specjalnych celów np. do kontaktu z siłami nadprzyrodzonymi uchroniła społeczeństwa tych kultur przed konsumpcyjnym traktowaniem go do hedonicznego użycia.
Opium przede wszystkim dawało obojętność na życie a uzyskiwany efekt stuporu(osłupienia) spowodowany jego zażyciem był wykorzystywany jako realistyczne odczucie śmierci w kultach tajemnych.

Opium

2020-12-04T09:13:21Z

Halnymocny: /* Zastosowanie rekreacyjne */

{{:Metka:{{PAGENAME}}}}


=== Wikipedia ===

Na polskiej Wikipedii substancji poświęcona jest strona: https://pl.wikipedia.org/wiki/opium

== Informacje ogólne ==

=== Opracowania naukowe ===

=== Autorskie zdjęcia i filmy związane z substancją ===

== Otrzymywanie / pozyskiwanie ==
Opium powstaje przy użyciu specjalnej metody, którą jako pierwszy w historii dokładnie opisał grecki lekarz Dioskurides ( I w. n.e): „Ci, którzy chcą uzyskać sok, powinni po osuszeniu rosy ostrożnie naciąć gwiazdeczkę nożem, ale tak, by nie wszedł on do środka, a torebkę naciąć płytko pionowo po bokach, po czym wypływającą łzę wprowadzić palcem do naczynia i po niedługim czasie czynność powtórzyć, bo sok jest bardzo gęsty i następnego dnia znów się tam znajdzie. Następnie należy go ugnieść w starym moździerzu, uformować pigułki i przechowywać”. By opium nadawało się do palenia powstałą masę podgrzewa się, ugniata, ostrożnie przypieka, zalewa wodą i po pewnym czasie sączy. Przesącz następnie zagęszcza się i rozlewa się do małych glinianych garnuszków i poddaje fermentacji trwającej kilka miesięcy. W tym okresie usunięte zostają resztki roślinne. Podczas tego procesu następują też istotne zmiany chemiczne. Oczyszczone opium jest plastyczną i aromatyczną masą.

== Zastosowanie ==

=== Zastosowanie medyczne ===
Opium należy do najstarszych znanych człowiekowi substancji leczniczych. Już w starożytności stosowano opium jako środek na bóle i zawroty głowy, głuchotę, apopleksje, utratę wzroku, astmę, kaszel choroby kobiece, dolegliwości żołądkowe, biegunkę. Było używane także jako środek przeciwbólowy i nasenny, przy chorobach uszu, stawów i artretyzmie.Jego stosowanie zalecali Galen i Paracelsus. Przełom w zastosowaniu medycznym tego środka nastąpił w XIX wieku, gdy udało się wyodrębnić z niego alkaloidy składowe; morfinę, kodeinę, tebainę, papawerynę itp. Obecnie to one znajdują zastosowanie medyczne.

''autor IvoPartizan''

=== Zastosowanie rekreacyjne ===
Ze względu na obecność morfiny i kodeiny opium ma znaczny potencjał rekreacyjny. W opium występuje wiele alkaloidów które nie są psychoaktywne same w sobie, lecz wzmacniają i wydłużają działanie morfiny oraz kodeiny. Opium może być podawane doustnie w formie stałej, lub w roztworze wodnym. Można je również palić w specjalnej fajce. Może być również podane dożylnie, lecz taka metoda podania jest bardzo niebezpieczna ze względu na dużą ilość zanieczyszczeń. Po spożyciu występuje sedacja większa niż w przypadku czystej morfiny, oraz euforia i błogostan. Jest to spowodowane depresyjnym działaniem na układ nerwowy. Opium powoduje silne uzależnienie psychiczne i fizyczne.

=== Inne zastosowania ===

== Sposoby przyjmowania, dawkowanie i zagrożenia ==

== Funkcjonowanie na rynku lub w podziemiu ==

== Chemia i farmakologia substancji ==

== Uzależnienie i sposoby jego leczenia ==

{{info|Hyperreal posiada spis placówek pomocy uzależnionym: https://hyperreal.info/help|alert-info}}

== Status prawny w poszczególnych krajach ==

=== Polska ===

{{info|Na forum hyperreala mamy dział poruszający prawne kwestie użytkowania narkotyków: https://hyperreal.info/talk/prawo.html|alert-info}}

== Obecność substancji / rośliny w dziełach kultury i dyskursie społecznym ==
Za opium uważa się surowe białe mleczko, które wypływa po nacięciu nierozerwanej główki maku lekarskiego(Papaver somniferum). Sok szybko zmienia barwę na czerwonobrunatną, tężeje i gęstnieje na powietrzu. Tworzy lepką i gumowatą masę o ostrym zapachu, która z czasem twardnieje. Z jednego hektara zasiewów otrzymuje się ok. 9 kg surowego opium. Najstarsze dane pochodzą z Mezopotamii gdzie już ok. 3500 lat p.n.e Sumerowie uzyskiwali sok maku z naciętych makówek. Dowody znajomości opium oraz jego właściwości przetrwały na odkopanych na terenie dzisiejszego Iraku glinianych tabliczkach pochodzących z przed ponad pięciu tysięcy lat. Znane ono było też Asyryjczykom czego świadectwem jest wyobrażenie czczonej także przez Babilończyków asyryjskiej bogini Nisaby z wyrastającymi z jej ramion makówkami. Pierwsze zapisy dotyczące opium pochodzą z VI w. p.n.e. Nie brak również wzmianek o tym specyfiku zawartych w Bilblii. W egipskim papirusie Ebersa (ok. 1500 lat p.n.e) opium występuje pod nazwą seter-seref. Wedle mitów, przyrządzania opium miał w Egipcie uczyć zwykłych śmiertelników bóg Toth, występujący potem pod imieniem Hermesa Trismegistosa, boga wtajemniczeń i nauk tajemnych. W grobowcu faraonów z XVIII dynastii odkryto maść z zawartością morfiny będącej jednym ze składników opium. Źródła pisane wskazują na stosowanie opium w Egipcie w okresie wpływów grecko-rzymskich (od IV w. p.n.e). W literaturze greckiej wzmianki na temat opium zamieścili Hezjod (VIII w. p.n.e) i Homer (VIII w. p.n.e) w Odysei. Prawdopodobnie homerycki nepenthes był właśnie sokiem makowym, opium, rodzajem wywaru zawierającego alkaloidy opiumowe. W antycznej Grecji używano opium w celach kultowych podczas fumigacji świątynnych i wyroczni, ofiarowywano bogom i przyjmowano jako środek odurzający podczas misteriów. Nie brak również dowodów na używanie opium do celów sakralnych na Krecie i Peloponezie w epoce kultury minojskiej i późnomykeńskiej. Ośrodkiem antycznej kultury produkcji opium był Cypr.

O leczniczych właściwościach opium wiedzieli starożytni lekarze – Hipokrates, Heraklides, Teofrast z Erezos, Teokryt, Atenaios, Diagoras, Diokles i Andreas z Karystos a także botanik Pliniusz Starszy zalecając stosowanie go na różnego rodzaju bóle. Z kolei Dioskurides z Anazarbos opisał diacodon, podstawowy syrop uzyskiwany z maku. Wszyscy wymienieni znali lecznicze oraz toksyczne działanie opium i skutki jakie powoduje. W Italii o roślinie tej wzmiankuje Wergiliusz a także Owidiusz w Metamorfozach. Zapisy historyczne stosowania opium w Indiach przypadają na VII w. n.e. a w Chinach na okres średniowieczna.

W starożytnej Europie opium było kojarzone ze snem, letargiem, odurzeniem, obojętnością oraz nieświadomością. Dobrze znane było jego nasenne i odurzające działanie jak i niebezpieczeństwa z tym związane. W V w. p.n.e Diagoras z Meles a dwa wieki później Erazistaratos z Chios zalecali unikanie stosowania opium w lecznictwie. Na niebezpieczeństwa związane z opium wskazywał również Galen w swoim dziele Medicorum opera quae extant. Twierdził on mianowicie, iż „opium jest najsilniejszym z narkotyków, który paraliżuje zmysły i przyprawia o sen śmiertelny”. Jednakowoż zalecał stosowanie opium na m.in. bóle i zawroty głowy, epilepsje, astmę, kolki, gorączkę, obrzęki, trąd, melancholie i kobiece dolegliwości.

Opium wywołuje senność i oszołomienie a tym samym łączy rzeczywistość żywych ze światem sacrum. Odgrywało główną rolę w zabiegach wróżebnych, przypisywano mu zdolność sprowadzania stanów profetycznych, było powszechne we wszelkiego rodzaju wyroczniach. Podczas dionizyjskich rytuałów i misteriów opium dodawano do wina. Starożytna mentalność, z uwagi na wprowadzenie opium do symboliczno-rytualnej sfery sacrum, do specjalnych celów np. do kontaktu z siłami nadprzyrodzonymi uchroniła społeczeństwa tych kultur przed konsumpcyjnym traktowaniem go do hedonicznego użycia.
Opium przede wszystkim dawało obojętność na życie a uzyskiwany efekt stuporu(osłupienia) spowodowany jego zażyciem był wykorzystywany jako realistyczne odczucie śmierci w kultach tajemnych.